Zamek powstał w XIV wieku nad brzegiem Sanu, którego koryto obecnie znajduje się nieco dalej. Tutaj odbyło się wesele króla Władysława Jagiełły z trzecią żoną Elżbietę Granowską oraz przebywał późniejszy car Dymitr Samozwaniec, który poślubił Marynę Mniszchównę córkę sanockiego starosty. Przez wieki budowla była przekształcana i rzadko remontowana, dlatego po II wojnie św. ostał się tylko jeden budynek. Było to skrzydło wschodnie powstałe w XVI za sprawa starosty sanockiego i marszałka dworu królewskiego Mikołaja Wolskiego. W XVII wieku warownia obroniła się przed najazdem tatarskim, który spustoszył miasto, choć była już w złym stanie i częściowo obsuwała się do Sanu. W XVIII w. popadła w ruinę by w następnym stuleciach zostać rozebrana przez zaborcę austriackiego. W 1934 r. zamek stał się siedzibą Muzeum Ziemi Sanockiej, w 1968 r. przemianowane na Muzeum Historyczne. W 2011 r. zakończono odbudowę skrzydła południowego zamku, które przeznaczono na nową galerię Zdzisława Beksińskiego. Później na fundamentach gotyckiej wieży wybudowano taras widokowy na San oraz urządzono ogrody na dziedzińcu. Poza pracami Beksińskiego, placówka prezentuje bogatą kolekcję sztuki cerkiewnej, sztukę Kościoła Katolickiego, kolekcję ceramiki pokuckiej, malarstwo portretowe z XVII-XIX w, zbiory archeologiczne i sztukę współczesną. Od maja 2017 r. dostępny jest pokaz 3D - wirtualna podróż po świecie Beksińskiego w okularach Oculus Rift oraz HTC Vive (dodatkowa opłata do biletu).
Muzeum jest czynne przez cały rok, w sezonie (IV-X) od 9 do 17, w pon. od 8 do 12, poza sezonem krócej. Placówka przystosowana jest dla osób niepełnosprawnych.
SANOK - Zamek
2857 1
Opis atrakcji turystycznej
Kraj / Region
Miejscowość
Nazwa atrakcji
Zamek
Aktualne ceny
Kategoria
Opis zabytku
Photos
Mapa
Recenzje użytkowników
Liczba relacji: 2
Ocena atrakcji
5.8(2)
Already have an account? Log in now
Ocena atrakcji
6.0
dużo do zobaczenia, nie koniecznie z dzieckiem
Relacja - dodatkowe informacje
Wiek dziecka/i
5 lat
Data pobytu
sierpień 2021
B
bogus.tom
(Updated: Marzec 26, 2018)
Ocena atrakcji
5.5
Sanocki zamek nie jest typową warownią z murami obronnymi, fosą i wieżami (dopiero niedawno odtworzono część murów obwodowych). Najokazalej wygląda z ulicy biegnącej wzdłuż Sanu poniżej wzgórza zamkowego - stamtąd widać, że jest to budowla obronna stojąca nad stromą skarpą. Jego mocną stroną jest muzeum. Prezentowane zbiory zawsze były bogate, ale po rozbudowie jest ich jeszcze więcej i są w ciekawszym otoczeniu i aranżacji.
Zmiany jakie zaszły na zewnątrz nie całkiem jednak zasługują na pochwałę. Fajnie, że powstały ogrody, a na resztkach wieży taras widokowy, choć obawiam się że jest za niski. Wiosną mieliśmy dobrą widoczność, ale w sezonie San będzie chyba zasłonięty przez drzewa. Bryła budowli co prawda zwiększyła się przez rekonstrukcję bocznego skrzydła, ale szkoda, że oszpecono ją oknami, które nie można określić inaczej jak "koszmarne" i ogólnie zbyt odróżnia się ono od zabytkowej części.
To nie najlepsze wrażenie z zewnątrz obiektu zostało poprawione po wejściu do środka. Na dole mamy wystawę uzbrojenia, da się nawet wejść do bunkra niemieckiego z czasów II wojny św. który został włączony do zamku! Dalej klimatyczne piwnice z archeologią i malarstwem. Wyżej, w renesansowej części zamku, urządzona jest tak jak dawniej wspaniała wystawa ikon i sztuki sakralnej. Oryginalne wyposażenie bieszczadzkich cerkiewek znalazło swoje miejsce właśnie tutaj, więc jest co podziwiać, są eksponaty nawet z XV wieku.
Druga sztandarowa wystawa sanockiego muzeum to twórczość Zdzisława Beksińskiego. Ekspozycja jest bardzo szeroka, obejmuje malarstwo, rysunki, grafikę, fotografie, rzeźby. Wyjątkowość tego artysty sprawia, że jego prace potrafią wciągnąć na długi czas, oczywiście pod warunkiem, że nie mamy znudzonej dzieciarni ciągnącej do wyjścia, ale naszego syna ta wystawa akurat bardzo zaciekawiła (mimo że wiele dzieł może budzić przerażenie) po nużącej dla niego sztuce sakralnej. Na końcu trasy zwiedzania usadowiono sklepik m.in. z wieloma pamiątkami związanymi z Beksińskim.
Pomiędzy najważniejszymi wystawami znajdują się mniejsze ekspozycje ceramiki czy niesamowite rzeźby wykonane ze śrub i różnego rodzaju żelastwa. To przykład sztuki współczesnej, który powinien przypaść do gustu każdemu, także maluchom.
Muzeum jest ogólnie placówką tradycyjną, mało nowoczesną, choć posiada parę terminali komputerowych i podobno pokaz multimedialny prac Beksińskiego, ale my go jakimś cudem przeoczyliśmy. Eksponaty są przejrzyście podpisane, poza wystawą broni, która nie była opisana w ogóle. Zwiedza się przyjemnie i wszystko można fotografować.
Zmiany jakie zaszły na zewnątrz nie całkiem jednak zasługują na pochwałę. Fajnie, że powstały ogrody, a na resztkach wieży taras widokowy, choć obawiam się że jest za niski. Wiosną mieliśmy dobrą widoczność, ale w sezonie San będzie chyba zasłonięty przez drzewa. Bryła budowli co prawda zwiększyła się przez rekonstrukcję bocznego skrzydła, ale szkoda, że oszpecono ją oknami, które nie można określić inaczej jak "koszmarne" i ogólnie zbyt odróżnia się ono od zabytkowej części.
To nie najlepsze wrażenie z zewnątrz obiektu zostało poprawione po wejściu do środka. Na dole mamy wystawę uzbrojenia, da się nawet wejść do bunkra niemieckiego z czasów II wojny św. który został włączony do zamku! Dalej klimatyczne piwnice z archeologią i malarstwem. Wyżej, w renesansowej części zamku, urządzona jest tak jak dawniej wspaniała wystawa ikon i sztuki sakralnej. Oryginalne wyposażenie bieszczadzkich cerkiewek znalazło swoje miejsce właśnie tutaj, więc jest co podziwiać, są eksponaty nawet z XV wieku.
Druga sztandarowa wystawa sanockiego muzeum to twórczość Zdzisława Beksińskiego. Ekspozycja jest bardzo szeroka, obejmuje malarstwo, rysunki, grafikę, fotografie, rzeźby. Wyjątkowość tego artysty sprawia, że jego prace potrafią wciągnąć na długi czas, oczywiście pod warunkiem, że nie mamy znudzonej dzieciarni ciągnącej do wyjścia, ale naszego syna ta wystawa akurat bardzo zaciekawiła (mimo że wiele dzieł może budzić przerażenie) po nużącej dla niego sztuce sakralnej. Na końcu trasy zwiedzania usadowiono sklepik m.in. z wieloma pamiątkami związanymi z Beksińskim.
Pomiędzy najważniejszymi wystawami znajdują się mniejsze ekspozycje ceramiki czy niesamowite rzeźby wykonane ze śrub i różnego rodzaju żelastwa. To przykład sztuki współczesnej, który powinien przypaść do gustu każdemu, także maluchom.
Muzeum jest ogólnie placówką tradycyjną, mało nowoczesną, choć posiada parę terminali komputerowych i podobno pokaz multimedialny prac Beksińskiego, ale my go jakimś cudem przeoczyliśmy. Eksponaty są przejrzyście podpisane, poza wystawą broni, która nie była opisana w ogóle. Zwiedza się przyjemnie i wszystko można fotografować.
Relacja - dodatkowe informacje
Wiek dziecka/i
9 lat
Data pobytu
maj 2017