Zamek Dzikowski stoi obecnie na terenie Tarnobrzega (niegdyś Dzików był osobną osadą). Jest to przebudowany pałac z historią sięgająca XV wieku - pierwotny dwór obronny był siedzibą rodu Toporczyków. W XVI wieku odkupili go Tarnowscy, szukający miejsca na założenie "nowego Tarnowa". W XVII w. skromna siedziba została rozbudowana do zamku możnego rodu szlacheckiego. W następnym stuleciu Jan Jacek Tarnowski przekształcił go w rezydencję barokową. W 1734 r. w Dzikowie zawiązała się tzw. konfederacja dzikowska utworzona w celu obrony tronu polskiego dla króla Stanisława Leszczyńskiego, a przeciwko Saksonii i Rosji. Mimo klęski konfederacji, poważne zniszczenia budowli przyniosły dopiero walki Księstwa Warszawskiego z Austrią, po których zamek Tarnowskich został odbudowany w formie pałacu pozbawionego funkcji obronnych i stał się siedzibą rodową za sprawą Jan Feliksa Tarnowskiego, senatora Królestwa Polskiego. W 1927 miała miejsce katastrofa w postaci wielkiego pożaru i zawalenia się dachu. Pałac i jego wyposażenie ofiarnie ratowała miejscowa ludność - 9 osób zginęło w gruzach. 4 lata później obiekt odbudowano w nieco zmienionej formie. Po wojnie przez długi czas działała tu szkoła rolnicza. Dopiero w 2007 roku rozpoczęto remont, po którym zabytek stał się atrakcją turystyczną i siedzibą Muzeum Historycznego Miasta Tarnobrzeg. Po tym fakcie rodzina Tarnowskich gromadząca od XIX wieku w Dzikowie cenne dzieła sztuki (m.in. obrazu Tycjana, Rubensa, Rembrandta, rękopis Pana Tadeusza) zdecydowała się przekazać je muzeum. Zbiór nazywany kolekcją dzikowską liczył kilka tysięcy eksponatów i po wojnie rozsiany był po świecie, ale Tarnowskim stopniowo udaje się go konsolidować. Od 2015 r. w pałacu można oglądać kolekcję obrazów. Placówka jest czynna przez cały rok, codziennie z wyjątkiem poniedziałków. Zwiedzanie wnętrz co 1,5 godziny od: 11:00 (wt.-pt.) i 13:00 (sb.-nd.). Dzieci do 7 lat gratis.
TARNOBRZEG - Zamek Dzikowski
599 0
Opis atrakcji turystycznej
Kraj / Region
Miejscowość
Nazwa atrakcji
Zamek Dzikowski
Aktualne ceny
Kategoria
Opis zabytku
Photos
Mapa
Recenzje użytkowników
Liczba relacji: 1
Ocena atrakcji
5.0(1)
Already have an account? Log in now
Ocena atrakcji
5.0
Zabytek, który do niedawna był zdewastowaną szkołą i można było do niego tylko podejść z zewnątrz, stał się ważną atrakcją regionu. Po odzyskaniu kolekcji sztuki dawnych właścicieli, muzeum pałacowe ma co pokazać.
Budowla z wieżą i 2 skrzydłami bocznymi wyłania się spośród drzew parku, którego zwiedzanie ułatwia wytyczona ścieżka przyrodnicza. Park nie jest jakiś szczególnie atrakcyjny, ale są w nim m.in. dwa stawy i można pospacerować w cieniu starych drzew.
Pałac natomiast jest odnowiony, posiada świeże elewacje, widzimy na nich aż dwa zegary - tradycyjny i słoneczny. Pozbyto się pnączy, które przez dziesięciolecia okrywały ściany. Przed wejściem na kostce brukowej utworzono wielki herb Tarnowskich i łaciński napis z dewizą rodową "Dążcie do gwiazd" - fajnie to wygląda i godnie honoruje zasłużoną dla Polski rodzinę.
Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem co 1,5 godziny. Mimo, że już odzwyczailiśmy się od głupich zakazów fotografowania tutaj obowiązuje on w większej części zabytku. I ponoć musi tak być ze względu na konieczność respektowania woli rodu Tarnowskich, którzy udostępnili dzieła sztuki muzeum. Może zmieni się to gdy kolekcja zostanie w całości odkupiona.
Piwnice pałacowe, a właściwie zamkowe, bo to relikt pierwotnego zamku, są wolne od zakazu. Znajduje się tam wystawa makiet z wyglądem rezydencji dzikowskiej na przestrzeni wieków. Są nawet pokazane niezrealizowane projekty przebudowy pałacu. Tutaj dowiadujemy się też od przewodnika o historii budowli.
Jedna sala poświęcona była miejscowemu sportowcowi Alfredowi Freyerowi, wybitnemu polskiemu lekkoatlecie, który zginął ratując dzieła sztuki podczas pożaru pałacu, ale to chyba wystawa czasowa, już niedostępna.
Na parterze i piętrze prezentowane są wnętrza pałacu, częściowo umeblowane, posiadające w dużym stopniu oryginalne wyposażenie. Zwiedzamy m.in. kaplicę, bibliotekę i największą salę balową, pokój myśliwski wypełniony porożami i trofeami. W paru gablotkach prezentowane są odkrycia archeologiczne, ale większość nie związana z pałacem.
W środku zabytek jest odnowiony i nie przypomina już szkoły, ale nie są to oczywiście wnętrza porównywalne do rezydencji w nieodległym Łańcucie, jednak i tak godne uwagi. Po zwiedzaniu można zaglądnąć do kawiarnio-restauracji urządzonej z tyłu, na tarasie pałacowym. Dla dzieci mało tu atrakcji, ale obok znajduje się Centrum ekologiczne Natura 2000 z niezłą wystawą przyrodniczą.
Budowla z wieżą i 2 skrzydłami bocznymi wyłania się spośród drzew parku, którego zwiedzanie ułatwia wytyczona ścieżka przyrodnicza. Park nie jest jakiś szczególnie atrakcyjny, ale są w nim m.in. dwa stawy i można pospacerować w cieniu starych drzew.
Pałac natomiast jest odnowiony, posiada świeże elewacje, widzimy na nich aż dwa zegary - tradycyjny i słoneczny. Pozbyto się pnączy, które przez dziesięciolecia okrywały ściany. Przed wejściem na kostce brukowej utworzono wielki herb Tarnowskich i łaciński napis z dewizą rodową "Dążcie do gwiazd" - fajnie to wygląda i godnie honoruje zasłużoną dla Polski rodzinę.
Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem co 1,5 godziny. Mimo, że już odzwyczailiśmy się od głupich zakazów fotografowania tutaj obowiązuje on w większej części zabytku. I ponoć musi tak być ze względu na konieczność respektowania woli rodu Tarnowskich, którzy udostępnili dzieła sztuki muzeum. Może zmieni się to gdy kolekcja zostanie w całości odkupiona.
Piwnice pałacowe, a właściwie zamkowe, bo to relikt pierwotnego zamku, są wolne od zakazu. Znajduje się tam wystawa makiet z wyglądem rezydencji dzikowskiej na przestrzeni wieków. Są nawet pokazane niezrealizowane projekty przebudowy pałacu. Tutaj dowiadujemy się też od przewodnika o historii budowli.
Jedna sala poświęcona była miejscowemu sportowcowi Alfredowi Freyerowi, wybitnemu polskiemu lekkoatlecie, który zginął ratując dzieła sztuki podczas pożaru pałacu, ale to chyba wystawa czasowa, już niedostępna.
Na parterze i piętrze prezentowane są wnętrza pałacu, częściowo umeblowane, posiadające w dużym stopniu oryginalne wyposażenie. Zwiedzamy m.in. kaplicę, bibliotekę i największą salę balową, pokój myśliwski wypełniony porożami i trofeami. W paru gablotkach prezentowane są odkrycia archeologiczne, ale większość nie związana z pałacem.
W środku zabytek jest odnowiony i nie przypomina już szkoły, ale nie są to oczywiście wnętrza porównywalne do rezydencji w nieodległym Łańcucie, jednak i tak godne uwagi. Po zwiedzaniu można zaglądnąć do kawiarnio-restauracji urządzonej z tyłu, na tarasie pałacowym. Dla dzieci mało tu atrakcji, ale obok znajduje się Centrum ekologiczne Natura 2000 z niezłą wystawą przyrodniczą.
Relacja - dodatkowe informacje
Wiek dziecka/i
2 i 10 lat
Data pobytu
marzec 2018